O ήχος της θάλασσας, των γλάρων, της θαλασσινής αύρας φθάνει στο μπαλκόνι σου, χαϊδεύοντας τ'αυτιά σου. Βλέπεις τον ουρανό χιλιοκεντιμένο μ'αστέρια - κι είναι τόσα πολλά που σε κάνουν ν'αναρωτιέσαι, που βρέθηκαν όλα αυτά.

Ο ήλιος του μεσημεριού, γεύση από καρπούζι, σταφύλι και φιλί στα χείλη σου - κι αρμύρα στο κορμί σου - που δε θες να ντυθείς. Κοχύλια και βότσαλα παίζουν με νόημα στα ζεστά σου χέρια κι η χρυσαφένια ζεστή άμμος γίνεται τ'ακριβότερο χαλί στα πόδια σου.

Ο ήχος της καμπάνας το πρωί ή το απόγευμα - λευκά ξωκλήσια επιθυμία να δεις κατάματα το Θεό και τους ανθρώπους δίχως καχυποψία.

Τα βράδια αγκαλιά με την αγάπη σου, ξαναερωτεύεσαι κάτω απ'το φως των κεριών, οι υγρές στάλες στην παλάμη σου, δώρα της θάλασσας, γίνονται μαργαριτάρια παραμυθένια. Κι εύχεσαι να μην τελειώσουν ποτέ αυτές οι στιγμές - αυτές οι εικόνες, αυτοί οι ήχοι στα Κουφονήσια - στο Villa Roula.